17.7.14

Jorge Armesto Rodríguez. As bágoas dos seres pequenos



Os seres pequenos son persoas, pero tamén cousas como a Máquina ou a Boneca de follato. Sobreviven nun mundo hostil. A voz poética fala deles con afecto e mágoa. Os seres pequenos son os perdedores da Historia, os vencidos da vida. Para eles, “a vida é un esputo de Deus” (p. 43). Segundo o poema escolleito, a Terra tamén é un ser pequeno que vai virando a súa vida padecendo as catorce estacións que compuñan -ou aínda compoñen- o viacrucis de calquera cristián.
Capa do pemario

Falan do poemario


Jorge Armesto Rodríguez, As bágoas dos seres pequenos. Pontevedra, Edicións Fervenza, 2007.

4.7.14

Teresa González Costa. Madeira de gañador

A historia transcorre na oficina nos momentos previos á fusión das
empresas Ceres e Renar. O cerebro desta importante e delicada operación (Xiao) atópase nun estraño proceso de transformación en árbore. Cando o xefe (Pedro) se decata, xa non ten marxe de manobra para adiar o encontro co directivo da outra empresa.
Ao virar en árbore, Xiao adquire a capacidade de comunicarse con outro personaxe que resulta ser unha testemuña excepcional de acontecementos secretos: a mesa de cereixo salvaxe. Será pola mesa que saberá Xiao da traizón que lle está preparando Pedro, da infidelidade da súa futura esposa Estela e da marxinación do culto e inocente Fabricio.
Xiao acepta a transformación en árbore como unha forma de liberación das miserias humanas. Amósase un chisco hipocondríaco e manifesta a súa preocupación polas molestias de fungos e insectos, pero espera botar raíces nun terreo axeitado para a aciñeira en que se está a converter. Tamén o fai feliz a idea de que a súa cortiza sirva para deixárense os namorados mensaxes de amor e para que a numerosa familia de Fabricio poida xantar á súa sombra cando vaia de excusión.
O bando dos bos (Xiao e Fabricio)abandonan a oficina na procura da salvación. O bando dos ruíns (Pedro, Estela, o xefe de Renar) terán ante si un futuro de pelexas e traizóns.


Falan da peza en



Teresa González Costa, Madeira de gañador. MOME, Pontevedra, 2012.

1.7.14

Noticias de literatura-150. Xuño de 2014

o acto decorreu coa axilidade e emoción de sempre, sen dúbida debidas á veteranía da organización
e á expectación que xera un premio tan recoñecido, necesario e portanto valioso para o sistema literario como este de Arteixo (Alfredo Ferreiro, Praza Pública).

Este libro ven sendo a continuación do outro (Os ángulos da brasa). Eu non teño máis que un libro con distintos títulos, pero é o mesmo sempre. Non ves acabado nunca un libro, quedan flecos, cousas por dicir e entonces queres rematalo e volves outra vez a escribir e non acabas tampouco porque, como dicía o bo de Octavio Paz, un escritor que leo moito, non facemos máis que un proxecto de libro, dese libro que nunca chegamos a escribir. Ten razón, estamos sempre na mesma historia, dándolle voltas ao mesmo (Rodri García, La Voz de Galicia, 06-06-2014). 
un breve libriño pero de gran impacto que invita ao lector a ir máis alá das cousas, da súa esencia, a abrir a percepción tras as posibilidades aparentemente ocultas das cousas (en boa medida, o fundamento da filosofía e tamén da ciencia) (La Voz de Galicia, 06-06-2014).

un libro contra a desmemoria na que o autor regresa aos anos sesenta a través das lembranzas de Miguel, unha personaxe que ben podería ser calquera  membro da súa xeración (Alberto Ramos, Praza Pública).
Recibiu o Premio Trasalba e, máis unha vez, presentouse herdeiro dos soños da xeración Nós. O escritor Agustín Fernández Paz criticou no seu discurso a condición de "libertade limitada" que padecen @s galegofalanes e lamentou o doado que é desfacer o que tanto tempo "custou construír" (M. L., Sermos Galiza)
Baixeras constrúe un novo libro arredor da memoria e a experiencia vital, “un discurso lírico que procura en todo momento a emoción do lector”, dixo (Sermos Galiza, 12-06-2014).
Con Caderno do Nilo  o poeta Cesáreo Sánchez Iglesias constrúe a súa viaxe poética a través da historia, a memoria, a cultura e a procura interior. O escritor conta cunha sólida traxectoria poética que se inicia con Silencios e conversas de Inverno en 1978,  e na que se inclúen títulos como A Árvore das sete palabras, Do olvido o río, O rostro da Terra ou O rumor do distante (Carme Vidal, Sermos Galiza, 13-06-2014).
A obra 'Caderno do Nilo' de Cesáreo Sánchez Iglesias foi a gañadora da modalidade de creación literaria dos 'XXIX Premios Antón Losada Diéguez', que recoñeceron a 'Trastarabás. Enciclopedia de brinquedos tradicionais', de Antón Cortizás, na categoría de investigación e ensaio (Luís Mato, El Correo Gallego, 15-06-2014).
Ten compartido épocas co Marqués de Sargadelos, María Pita, e agora, nas rúas compostelás, co comisario Andrés Salorio (Xosé Antonio López Silva, El Correo Gallego, 14-06-2014).

  • “Eu son novelista”. Entrevista de Alfredo Conde con Héctor J. Porto, La Voz de Galicia, 23-06-2014).
Figura como salido de la imprenta en diciembre de 2008, pero ese fue el único viaje que hizo. Herbas de cego desde entonces “bajo custodia” en dependencias del Ayuntamiento, en concreto en el Museo Municipal. De Dios falleció en agosto de 2010 sin llegar a verlo (Xosé Manuel Pereiro, El País, 16-06-2014).
Raros e curiosos contén un fato de relatos, de «crónicas delirantes cuxo fío condutor son uns personaxes estrambóticos». Mantén, iso si, un denominador común omnipresente, imprescindible, nos seus traballos (e que afecta, por suposto, á súa obra gráfica, á caricatura política): un humor raiano no absurdo, no surrealista, no disparatado (Héctor J. Porto, La Voz de Galicia, 22-06-2014).
Cúmprense este 28 de xuño vinte anos da morte do poeta, profesor e tradutor Evaristo González,
máis coñecido por Evaristo de Sela. Figura fundamental no mundo da tradución, a obra de Homero chega á nosa lingua da súa man (Xosé Abilleira Sanmartín, Sermos Galiza).

24.6.14

Rochi Nóvoa. Farrapos de boneca

Na “Soleira” defínese esta obra como un “libro de sentimentos versificados”. Estamos ante un poemario que debulla o tema amoroso nas súas múltiples variacións e efectos secundarios: fastío, indecisión, depresión, espera frustrada, vivencia do momento porque non hai nada eterno, soños perdidos, desorientación, claudicación, separación, tolemia… Tamén o amor filial.
Unha excelente descrición poética das caras deste sentimento atopámola no poema “O amor” (na imaxe).O amor.jpg

Farrapos de boneca é unha reflexión pesimista --por veces desesperada-- sobre a existencia: “visualizo a angustia e desesperación / do Skrik de Munchc” (p. 35).  Unha foto da situación dánola a tirada de adxectivos de “Estado de reflexión” (p. 49; na segunda imaxe).
A ollada pesimista esténdese ao mundo que nos rodea. Así, en “Luvas de tisú” (p. 45) ou en “E que máis?” (pp. 50-1) o eu poético cambia a un nós e denuncia os males da globalización, nomeadamente a explotación económica, a corrupción e o abuso de poder. No primeiro dos antecitados poemas descríbenos como:
Monicreques manipulados por fíos
madeixas de la
que se desfán
feitas en… Taiwán?

Estado de reflexión.jpg



Para achegarse á obra

23.6.14

Diálogos de Otoño 2014

Imaxe: Diálogos de Otoño
Kepa Osoro envíanos a programación de Diálogos de Lectura para o vindeiro outono. Velaquí queda a ligazón para esta actividade da Casa del Lector.

18.6.14

Verbos-09

Deixo este test (Verbos-09) sobre modelos regulares coa idea de que sirva para dar un repasiño (ou algo peor: unha proba, por exemplo). Leva pouco tempo facelo. No cadro da resposta, escríbase con minúsculas e sen engadir espazo ao final. Cómpre non esquecer os acentiños, se foren precisos.
Abur.