Francisco Castro, 'O corazón da Branca de Neve'

Imaxe: Editorial Galaxia

O inspector Hermida descobre e detén unha banda criminal que se dedica ao tráfico de seres humanos. Baixo o disfrace dunha ONG rapta mozas embarazadas, véndelles os bebés, mátaas e fai desaparecer os cadáveres.

A banda criminal sostense en tres necesidades: a das nais mozas que foxen da necesidade ou da persecución; a das parellas que buscan fillos con desesperación e a do sometemento a substancias adictivas.

No caso que ocupa desta volta ao inspector Hermida atopamos unha rapaza marroquí -Leila- que foxe do seu país para tapar o embarazo da vergoña, e un matrimonio novo -Sonia e Alberto- ao que non lle dá chegado o bebé polo que ela devece. A banda criminal véndelles o bebé clandestinamente e fai que manten a parturiente. Do traballo sucio encárgase un heroinómano, o Branco.

Un remol de piedade impídelle ao asasino desfacerse da rapaza e abandónaa onde poidan dar con ela, aínda que sexa moribunda. A partir de aí, o canso pero experto e pundonoroso inspector Hermida irá botando luz sobre a trama criminal.

O autor mantén maxistralmente o suspense ao longo do relato e logra tecer un fío invisible de unión entre os personaxes bondadosos desta historia, malia non se copeceren e estaren afastados.

Dictiografía

• Presentación editorial de O corazón da Branca de Neve.
• Francisco Castro gaña cunha historia de intriga o Premio de Novelas por Entregas de La Voz, La Voz de Galicia, 12-07-2013.
• Presentación de O corazón da Branca de Neve na Casa de Galicia en Madrid.
• O corazón da Branca de Neve (Galaxia) de Francisco Castro, en Fervenzas Literarias.
• O corazón da Branca de Neve, a nova novela de Francisco Castro, en El Correo Gallego, 17-10-2013.
  ___________________________________________
  Francisco Castro, O corazón da Branca de Neve. Vigo, Galaxia, 2013.

'O corazón da Branca de Neve', de Francisco Castro. Test de lectura-2

Velaquí outro pequeno divertimento para o club lector da novela de Francisco Castro O corazón da Branca de Neve. Test de lectura-2 cuspidiño ao anterior.

'O corazón da Branca de Neve', de Francisco Castro. Test de lectura-1

Exercicio para o club de lectura d'O corazón da Branca de Neve, de Francisco Castro.
A actividade rouba uns poucos minutiños e consiste en sinalar se son verdadeiras ou falsas as afirmacións que se fan sobre esta novela.

O segredo de Marco Polo (de Francisco Castro). Test de lectura-2

O segredo de Marco Polo (de Francisco Castro). Test de lectura-2
Actividade para o club de lectura desta obra. A súa realización non levará máis de cinco minutos.

Sobre a novela

• Francisco Castro, O segredo de Marco Polo
• O segredo de Marco Polo (de Francisco Castro). Test de lectura-1 

O segredo de Marco Polo (de Francisco Castro). Test de lectura-1

O segredo de Marco Polo (de Francisco Castro). Test de lectura-1.
Exercicio para club de lectura desta novela.

Sobre a novela: Francisco Castro, O segredo de Marco Polo.

Francisco Castro. O segredo de Marco Polo

Imaxe: A canción do náufrago

Francisco Castro lévanos nesta novela á Venecia do século XIII na que vive, se instrúe e padece o protagonista, fillo biolóxico do célebre Marco Polo. Isto último non o saben o lector nin o protagonista ata ben avanzado o relato; para todo o mundo, o protagonista é fillo do Primo Xeneral do Dogo, é dicir, un mozo de boa familia, relacionado coa mellor sociedade daquela potencia militar, económica e cultural que foi a Serenísima República de Venecia. Marco está predestinado por nacemento a seguir un camiño marcado co que non está conforme. A vida militar non lle acae; servir á patria vén ser servir, e mesmo dar a vida, polo capricho e os intereses dos que mandan; os valores da milicia non lle parecen, nin na paz nin na guerra, tan enriquecedores coma os da unha vida viaxeira. En suma, Venecia é demasiado pequena comparada co mundo que Marco devece por percorrer.

A vida amorosa do protagonista tamén se lle converteu nun purgatorio particular. Namorouse dunha sobriña do Dogo, orfa de pais. O amo da república tamén actúa como dono da rapaza e concertará o seu matrimonio con quen mellor lle conveña. Para Marco semella un obxectivo demasiado alto. Pero, malia algunha malleira correctiva que o deixa baldado, Marco dará atopado cos axudantes axeitados para lograr un final da historia tan inesperado como feliz.

A parella protagonista presenta aspectos comúns: a orfandade; a figura da nai suplida por unha abnegada serventa; o pai (ou substituto), máis verdugo ou explotador que protector. A férrea man da figura paterna é a encargada de levar os seus vástagos ao destino que lles deparou a fortuna. Aos fillos só lles corresponde atender á formación adecuada para o seu correcto cumprimento: á rapaza para un casorio conveniente e o mozo para altas glorias militares.

O espírito de rebeldía que presentan os protagonistas non parece abondo para superar esta situación, pero van recibir a axuda dos que actúan como pai e nai na sombra que comparten cos mozos a preferencia polos sentimentos sobre as convencións sociais.

Sitiografía

• Francisco Castro desvela O segredo de Marco Polo (La Voz de Galicia, 03-08-2010).
• Montse Dopico, “O dereito a soñar”, Galicia hoxe, 22-07-2010.
• O segredo de Marco Polo. Recensión e recomendación de Trasfegando ronseis.

---

Francisco Castro, O segredo de Marco Polo. Vigo, Galaxia, 2010.

Chamádeme Simbad. Léxico-3

Para os lectores de Chamádeme Simbad (de Francisco Castro). Velaquí deixo a ligazón a este pequeno test de léxico. O exercicio consiste en relacionar cun trazo da esquerda á dereita as palabras que aparecen nas columnas segundo o seu significado. Poden darse algúns casos sen relación e outros con máis dunha.
Ánimo. Leva pouco tempo.
Para acceder ó test, premede no título do post ou aquí en:

Chamádede Simbad. Léxico-3.

Chamádeme Simbad. Léxico-2

Para os lectores de Chamádeme  Simbad (Francisco Castro). Velaquí queda a ligazón a estoutro pequeno exercicio de léxico. Para realizalo, premede no título do post ou en

Chamádeme Simbad. Léxico-2

Chamádeme Simbad. Léxico-1

Prezado club de lectura de Chamádeme Simbad (de Francisco Castro), deixo a ligazón deste exercicio de léxico. É moi faciliño este xogo e non dura máis alá de tres minutos. Veña, dádelle duro. Premede no título do post ou en

Chamádeme Simbad. Léxico-1

Chamádeme Simbad. Cuestionario

Cuestionario-guía para o club de lectura de:

Francisco Castro, Chamádeme Simbad, Vigo, Galaxia, 2009.

CUESTIONARIO

1. Redacta nunhas 5-10 liñas o argumento da novela.
2. Seguindo a liña argumental, ¿en cantas partes se estrutura a novela? Sinálaas e xustifica a túa análise.
3. Os protagonistas -avó e neto- están afastados pola idade, pero aseméllanse noutras cousas. Cita e explica algunhas delas.
4. O avó padece alzhéimer. a) Describe a enfermidade cos datos que che dá a novela. b) Completa a descrición con datos doutras fontes.
5. Cita e describe os dous xogos principais ós que se dedican avó e neto cando están xuntos.
6. O pai de Paulo nega a existencia do tío Bernardino. ¿Por que?
7. O pai de Paulo e o móbil. ¿Está de psiquiatra o pai de Paulo?
8. No grupo familiar semella que cada membro ten asignado un papel que comporta dereitos e obrigas. a) Analiza -sempre seguindo a novela- cada un deses papeis. b) ¿Hai algún membro que non cumpre co que se espera del? Xustifica a resposta.
9. Na novela atopamos personaxes con actitudes egoístas e con actitudes xenerosas. Pon algúns exemplos.
10. Paulo di: "Non quería que ninguén soubese o triste que estaba. Pero os piratas non choran" (p. 37). ¿Que opinión che merece esta postura do neno?
11. O Simbad do conto do avó, ¿de que cidade era? ¿Que sabes dela?
    
    
12. O pai de Paulo considera que contar historias é unha perda de tempo (p. 52). ¿Compartes esta opinión?
13. Na carta que o avó envía a Simbad di que "a vida é unha aventura". ¿Por que define a vida así?
14. Cando o avó fala de que os filibusteiros lle queren afundir o barco, ¿a que dúas cousas se refire?
15. As fotos do avó na Taberna do Pirata, ¿en que década se sitúan? ¿Que sabes desa época?
16. a) ¿Cal é a verdadeira razón pola que foxe o avó da casa? b) ¿Por que a policía non dá con el?
17. ¿Cal é a reacción do neno cando sabe que lle ocultan os problemas?
18. Repara na figura do avó. ¿En que consiste para el a felicidade?
19. ¿Poderías dicir se a novela ten un final feliz?

Procedencia das imaxes: Editorial Galaxia (capa) e Manuel Craneo.

Francisco Castro. Chamádeme Simbad

0. A través dos ollos dun neno de 10 anos vemos os problemas que o alzhéimer causa en quen o padece e mais na súa familia.
Entre o avó e o neno establécese unha complicidade e unha comprensión que escapa ós adultos da familia, se cadra porque a enfermidade do avó convérteos en compañeiros de xogos. Só nun momento de lucidez o vello chama o neto polo seu nome (Paulo); habitualmente son o Capitán e Simbad, nome do personaxe do relato que o mariñeiro lle contaba ó fillo, primeiro, e ó neto despois. O ancián irase recluíndo no mundo da súa nenez.

1. En Chamádeme Simbad atopamos un matrimonio novo cun fillo de dez anos e un vello con alzhéimer que os vai volvendo tolos co seu comportamento estraño e errático. O neno, que se leva moi ben co avó, non entende as cousas dos maiores. Tampouco non entende as frases feitas.
O rapaciño séntese esquecido do pai, home trasfegado polo traballo, que trae a oficina á casa, que vive colgado do móbil e anda sempre atodavelocidade. Cando a nai non está na casa, avó e neto xogan ós piratas sen moito respecto polo mobiliario.
Unha noite o avó marcha da casa durante o sono dos outros. A ausencia prolóngase máis dun mes, amárgalle a vida ós que quedan e entristécelle as festas. Pero tamén obriga ó pai a desempeñar o seu papel co neno: a idea de fracaso nesta función queda patente na lectura do conto de Simbad interrompida constantemente polo móbil.

Será o rapaz quen aclare a situación seguindo unha especie de xogo do achado do tesouro proposto polo propio avó: a carta, a mensaxe e a chave, a caixa agachada tras o libro favorito, as fotos e os papeis, a tarxeta co enderezo da taberna...
As cousas acláranse falando. As preguntas acaban por ter resposta acaída. Algunhas actitudes cambian. O reencontro familiar alegra tamén o lector. Non se pode dicir que sexan felices e que van comer perdices, porque o do avó non ten cura, pero co agarimo familiar e un centro de día vaise paliando a situación.
O que si parece que tivo cura foi o alzhéimer voluntario: o de esquecer o que non interesa, aínda que se trate de persoas achegadas.

2. Sobre a obra:

• Sinopse argumental en BLIX.
• Recensión de Isabel Soto n'O soportal da literatura galega:"Unha palabra fea".
• Francisco Castro fala dos personaxes de novelas xuvenís nunha entrevista en El Progreso.
• Breve recensión n'O burato dos libros.
• O mellor de 2009 en Fervenzas literararias.

Cuestionario para o club de lectura.

---

Francisco Castro, Chamádeme Simbad. Vigo, Galaxia, 2009. Ilustracións Manel Cráneo.
Imaxes: Editorial Galaxia e Manel Cráneo.